8 Ocak 2021 Cuma

 

                                                               LİYAKAT

Yıllar önce belediye başkanı ve kasabalının girişimi ile geniş bir meraya çam fidesi dikme girişimi olur. Komşu köy o meranın kendilerine ait olduğunu ve kendilerinin otlak olarak kullandıklarını hatta merada bunan çeşmenin adının köylerinin adını taşıdığını belirterek çam dikilmesini mahkeme yolu ile engellemek isterler. Mahkeme kasaba sınırları içerisinde olduğunu saptayarak çam fidesi dikilmesini onaylar. Dini bayramda dışarıdan gelenlerle oluşan kalabalıktan da yararlanılarak çam dikişi iki günde imece usulü tamamlanır. Takip eden yıllarda komşu köy de kendi meralarına çam dikerek boş alanların ağaçlandırılması geleneği katılır. Bu gelenek, kişilerin kendilerine ait verimsiz alanların ağaçlandırılması ile yaygınlaştırılır…

Aradan yıllar geçti. Boş duran dört- beş dekarlık tarlaya çam fidanı dikmeye karar verdim. Bana yardım edeceğine inandığım akrabama konuyu açınca “kolay ederiz, şubat ayında orman şefliğine başvurur. Mart başında fidanları alır dikeriz” dedi. Kolay verilen sözlerden her zaman şüphelendiğinden şubat sonunda hatırlattığımda, yanılmamıştım. Ama akrabam rahattı. “orman şefliğinde hallederiz” dedi.  Mart başında ilçe orman şefliğine uğradığımızda yetkili bizi kırk kilometre ilerideki diğer ilçeye yönlerdi. O ilçenin orman şefi genç kadın ise; “Orman Genel Müdürlüğü genelgesi nedeni ile her gelene artık fidan vermiyoruz. Ya mahalle muhtarından dilekçe getirmelisiniz ya da kendisinin gelmesi gerekmektedir” dedi…

Biz eli boş döndük ama çam dikimi için zaman vardı. Hemen muhtarla kahvede konuştum. Gelişmeleri anlattım. “Merak etme abi ben o ilçeye sık sık gidiyorum, giderken sana haber verir birlikte gider, fidanları alırız.” Diyerek beni rahatlattı.  Aradan on on iki gün geçti. Muhtara sorduğumda, “o ilçede ne işin var abi” diye yanıt verdi. Çam fidanı alacaktık" dediğimde,  tuh yavv ben tamamen unutmuşum. Hemen gidelim” dedi ve arabası ile şefliğe uğradık. Şef; orta yaşlarda bir görevliye talimatlar veriyor, görevli aldığı talimatlardan rahatsız olduğunu davranışları ile açıklamaya çalışıyor. Ama şef aldırmadan talimatlarını sürdürmeye devam ederken, memur ıkına sıkına “şefim verdiğin talimatlar yönetmeliklere uygun değil” diyebildiğimde “benden iyimi biliyorsun, ben ne söylersem onu yap, talimatlara uygun olup olmadı ben karar veririm” dedi şef. Memur dışarı çıkınca bize sıcak bir davranışla oturmamızı söyleyerek derdimizi sordu.  Çam fidanı istediğimizi söyledik. Dilekçe yazmamız gerekliliği ortaya çıkınca, muhtarın yazma sıkıntısının olduğunu vücut hareketlerinden anladım. Ben kağıdı, kalemi aldım. Şefin söylediklerini yazdım. Bu arada muhtarda mahallede gerekli olan başka fidan siparişlerini de yazdırdı. Şef dilekçeye şöyle bir baktıktan sonra “üç dört günde içerisinde fidanlar muhtarlıkta olur” dedi.

Şefe bir şey önerebilir miyim? Diye sordum. Sıcak bir şekilde “buyurun” dedi. “Üst kademelerden size gelen talimatların köylüyü ilgilendiren bölümlerini muhtarlık kanalı ile vatandaşa duyurursanız, bizim yaşadığımız gibi zaman kaybı olmaz ve dövizle aldığımız yakıt, bilgisizlikten kaynaklanan fazladan geliş gidişlerle boşa harcanmasını önlene bilir.” Önerimi; on on beş dakika dil dökmeme karşın meramımı bir türlü anlatamadım. İyi günler diyerek ayrıldık. Aradan on gün geçtiği halde fidanların gelmemesi üzerine, sonucu telefonla sorduğumda: fidanların gelmeyeceğini öğrendim. Neden gelmeyecek soruma şef: “çam fidanı Kasım, Aralık ayında dikilir” bilgisini??? Verdi.

 

.