BİR HİKÂYE
Ahmet; dokuz yıl Balkanlarda. Arap çöllerinde ve
Kurtuluş savaşlarında savaştıktan sonra sol kolunu tamamen kayıp edip, topal
olarak köye döndüğünde babası ölmüş, kendisinden uzun yıllar haber alınamadığı
için giderayak evlendiği karısı da başkasının karısı olmuştu! Yaşlı anası; kızları ve
küçük oğlanları ile bir tarafı inek bir tarafı eşekle tarlaları saban ile
sürerek yaşam savaşı veriyordu…
Ahmet askerlik anılarını bile anlatamadan anasının ve kardeşlerin geçim
derdine ortak olmak zorundaydı. Çünkü
ülkesi henüz kurtuluş savaşından çıkmış, yeni bağımsızlığını kazanmış,
şehitlerine ve Gazililerine ekonomik yardım yapacak durumda değildi.
Ahmet ve tüm aile bireyleri;
yaşamdan şikâyetçi olmadan, herkes işin bir tarafından tutarak var güçleri ile
çalışıp, kimseye el avuç açmadan yaşamlarını sürdürüyorlardı...
Birkaç yıl içeresinde: ablaları ve küçük kardeşlerinin pamuk çapası ve
toplaması için yaptıkları ırgatlıktan, iki erkek kardeş ininde ova köylerde
yaptıkları hizmetkârlıktan kazandıkları paralar ile bir çift öküze sahip
olurken, tarları da pullukla sürmeye başladılar Eşeği taşımacılıkta kullanarak,
inek ve koyunların sütünden, yoğurdundan ve üremelerinden yararlana
biliyorlardı artık. Beslenmeleri de daha insani olmuştu!
Ahmet askerde uzun yılar birlikte olduğu dindar komutanından öğrendiği:
önce kendini tanımanın, dürüst insan olmanın, çalışmanın, kendinin ve
başkalarının haklarına özen göstermenin, cimri olmadan tutumlu olmanın,
saygının önemini hiç unutmadan ve tüm yaşamın da bu ilkeleri şiar edinerek
yaşamını sürdürürken, kendisinin olanak bulamadığı eğitimden; kardeşlerini ve
çocuklarını mahrum bırakmıyordu.
Tarıma makinenin girdiğini öğrendiğinde köye ilk traktörü o
aldı. Bir taraftan tarlalarının miktarını artırırken, diğer taraftan ürün ve
hayvanlarının hem sayısını hem de çeşidini artırıyordu. Kendi çocukları ve
kardeşlerinin çocuklarını eğitimlerine çok özen gösterip; kimilerine üniversite
tahsili yaptırırken, bazılarını da tarım meslek okullarında eğitmeyi sürdürdü.
Ahmet’in bu başarıları; birçok çevresi tarafından sitayişle karşılanırken,
kendine bazı rakipler de oluşmaktaydı. Ahmet ve ailesi bunların olumsuz davranışlarına
aldırmadan doğru bildikleri yoldan sapmadan başarılarını sürdürmeye devam
etmektedirler. Eğitimleri
nedeni ile ve/veya bilgi ve görgülerini artırmak amacıyla değişik şehir ve
ülkelere seyahatlerde bulunan yeğenleri ile sık sık söyleşir, önerilerini,
anlattıklarını can kulağı ile ailecek dinlerlerdi...
Ülkedeki ve dünyadaki gelişmeler yakinen takip
edilerek, aile bireylerinin ortak kararı ile işlerini ve yaşam standartlarını
sürekli yükseltmekteydiler.
Son zamanlarda yurt dışında eğitim gören torununun önerileri, Ahmet ve
ailenin kafasını hayli karıştırmaya başladı. Çünkü önerileri, ailenin ekonomik
boyutunu aşıyor, yabancı ortaklar ve banka kredileri gerektirmekteydi.
Dedesinin. Babasının, amcalarının
yani tüm ailenin seksen yılda geldikleri yaşam standartlarını ve ekonomik
seviyelerini birkaç yılda katlanacağını torunu; yılmadan, usanmadan örnekler
vererek anlatıyor. Ama bir türlü dedesini ikna edemiyordu… Dedesinin ölümü
üzerine diğer gençlerinde toruna katılması üzerine aile borçlanmadan torunun
önerilerini kısmen uygulamaya başlarlar. Kurdukları yeni iş hızla gelişir ve
ailenin mal varlığı on yıl gibi kısa sürede katlanır.
Torun doyumsuzdur! Yurt dışında öğrenim görürken arkadaş
olduğu Amerikalı White Jhon’un teşviki, yol göstermesi ve çok iyi niyetli
görünen yerli işbirlikçilerin ikna yeteneği ile tarlaları ipotek ederek kredi
almaya başlarlar ve işlerini olağan üstü büyütürler. Dedesinin
zamanındaki aile ilkeleri ayak bağı olduğu düşüncesi ile birer birer terk
edilip borçlanma artırılır. Savurganlık artar, lüks yaşam ve gösteriş öne çıkar…
White Jhon, sürekli onun yararına
gözüken, ama altlarını oyan teşviklerini, yerli işbirlikçi sözde dostlarıyla
ballandıra ballandıra anlatırlar… Durmadan yeni iş sahaları açarlar…
Güç
zehirlenmesi olan torunun, döşenen tuzakları görmesi artık mümkün değildir. O
kendini dünyanın merkezi ve ulaşılmaz insan olarak görmektedir artık!!! Dedesinin yönetiminde tüm ailenin seksen yılda
geldikleri varlığı üçe-dörde katlamış herkesin gıpta ettiği uluslararası bir iş
adamıdır artık o… Büyüklerinin
ve gelişmelerden kuşku duyan bazı yeğenlerinin uyarıları da onu kendine
getirmeye, ayaklarının yere basmasına ikna edemezler. Çünkü taptığı White Jhon,
onu sürekli pohpohlamaktadır, yerli iş birlikçiler sürekli ikna turlarındadırlar.
Ailenin bazı fertlerinin, İşlerin iyi gitmediğini canlı örneklerle sıklıkla anlatmalarına
karşın, hayal dünyasında yaşayan torun, şirketlerinde oynanan oyunları bir
türlü algılayamamaktadır!!!
Dedesinin çalışmaları sonundaki başarılarını kıskanarak ona
rakip olanlar, Yabancı şirketlerle iş birliği yaparak tüm ailenin seksen yılda
elde ettikleri mal varlığı ve kendinin geliştirdiğini sandığı on beş- yirmi
yıllık mal varlıkları kısa sürede yabancıların ve iş birlikçilerinin eline
geçerken, torun; nasılda kandırıldığını anlamaya çalışarak, yerlerde sürünen
tüm aile bireylerinde utançla kaçarak ayakta kalma savaşı vermektedir artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder