SARHOŞUN DİNİ HASSASİYETİ
Ahmet bir gün kahvehanede arkadaşları ile sohbet ediyordu.
Yanlarına yedi günün, yirmi dört saatin her anında sarhoş olan amcaoğlu gelir
ve selamsız sabahsız oturur. Ahmet: önce “merhaba” der, yanıt alamaz. “Ne içersin”?
Sorusuna da sus işareti ile karşılık alır. Köye yeni gelmiş olan Ahmet, şaşkın bir
vaziyette diğer arkadaşlarına bakar. Onlarda: “mimikleri ile aldırma” derler.
O sırada okunmakta olan ezan biter. Birkaç arkadaş namaza
giderken, sarhoş amcaoğlu: davranışının nedenini, “ezan okunurken konuşulmaz”
diye sert bir şekilde açıklar ve Ahmet’in kulağına sessizce, “bana bir şişe şarap
alsana” der…
Ahmet eve geldiğinde uzun uzun düşünür: Dürüst olmaya, yalan söylememeye, kul hakkı
yememeye, arkadaşlar arasında yapılan üçüncü kişi hakkında ki eleştirileri, o kişiye
ilaveler yaparak taşımamaya(kof yapmamaya) iftira atmamaya, çalıp çırpmamaya,
kendini tanımaya, aklı ve bilimi kullanmaya, kendine yapılmasını istemediğini
başkalarına yapmamaya (ahlaklı olmaya) vicdanlı olmaya, kendine, başkalarına,
hayvanlara ve tüm doğaya fiziksel ve manevi zarar vermemeye v.s. özen
göstererek iyi bir insan olma öğretisi olan güzel dinimiz; din tüccarlarının hurafeleri
ile içinin nasıl boşaltıldığını üzülerek bir kez daha anımsar.
Sık sık duyduğu dinle ilişki olmayan ve dinin içini boşaltan
dini insanın önüne geçiren, akıl ve bilimden kopmuş şu hurafeleri; can sıkıntısı
içinde defalarca düşünmekten kendini alamaz:
-Ulusal bir kanalda ünlü bir din adamının; uzay
çalışmalarını tiye alarak bu kadar masraf yapmaya ne gerek var. Bana gelsinler
ben bedavaya onların yıllarca uğraşarak aldıkları yolu, saatler içerisinde
öğreteyim demesini ve daha bir sürü saçmalıkları arasında bir vakıf yurdunda
onlarca erkek öğrenciye yapılan cinsel tacizi normal bulup, buna bizde
bademleme denir diyerek sırıtmasını…
-Kocaya itaatin ibadet olduğunun din adına vurgulanmasını…
-Kadınların erkek doktora muayene olmasının dinimizce haram
sayılmasını…
-Ağaçlara çaput bağlayarak, yatırlardan dileklerinin
gerçekleşmesi umudu aşılanmasını…
-Dinle ilişkisi olmayan kişilerin yazdığı muskalardan medet
umulmasını…
-Kadının erkek eşitliğinin olmadığını, dine dayandırılmasını…
-Başı açık kadınların soyulmuş domatese benzetilmesini…
Laikliğin insanları dinden uzaklaştırdığı saçmalığını…
-Dokuz yaşındaki kız çocuğu ile evlenile bileceğini…
-Yanmaz kefen satıp, cehennemde yanmaktan kurtulacağı savsatasını…
-Küçücük çocukların kafaları hurafelerle doldurulup,
düşünme, yorumlama ve sorgulama yeteneklerinin köreltilmesini…
-Bazı duaların onlarca, yüzlerce, hatta binlerce okunarak
dileklerinin gerçekleşeceği yalanını din adına insanlara önermelerini…
-Bu hurafelerle insanları uyutup; vampir gibi onları sömürerek,
kendilerinin köşeleri dönmelerini…
Bu hurafeler film şeridi gibi gözünün önünden geçerken,
birden bire önce ki yıllarda izlediği tiyatrodaki şu sahne gözünün önüne gelir:
Başroldeki
adam; üç çocuklu karısının üstüne kızı yaşındaki bir kadını kuma getirebilmek
için karısını ikna etmeye çalışmaktadır. Sözlerinin yeterli olmaması üzerine
kurandan bir ayet ve peygamberden örnekler vermeye başlayınca Kadın:-114 ayetin
altı bin altı yüz altmışaltı suresinden sadece bunumu hatırlıyorsun der ve
çocukları ile birlikte evi terk eder.
Din tacirleri; dinin içini boşaltıp, işlerine geldiği gibi
dini yorumlarken, en büyük kötülüğü dine
dolayısı ile insanlığa yaptıklarını, çıkarlarının esiri olan bu embesiller
yanlış davranışlarından bir türlü vaz geçemediklerine hayıflanır…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder