SUÇUMU
İTİRAF ETTİM KUŞ GİBİ HAFİFLEDİM
Altı yedi yaşlarında idim.
Köyün zenginlerinden ve şehirde oturan ailenin tek kızları evleneli yedi
sekiz yıl olmasına karşın hala çocukları yoktu. O günlerde akrabalar arasında
bir sevinç vardı. Sevincin nedeni zengin akrabalarının torunlarının olmasıydı.
Köyden akrabalar bir otobüs kiralayarak çocuk görmeye gideceklerini duyunca,
ebemin(babaannem) beni de götürmesini istedim. Yaramazlık yapıp onu zor duruma
sokacağını düşünen ebem isteğime sıcak bakmadı. Ama babamın ricası, benimde
uslu duracağım sözüm ebemi razı etti.
Kuşluk vakti otobüse doluştuk. Tek çocuk bendim. Ebemin kucağında
idim. Köyden çıkar çıkmaz ebem uyuyunca, sessizce koltuklara tutuna tutuna
şoförün koltuğuna kadar vardım. İlk defa köyün dışına çıkıyordum. Yollardaki
tüm değişikleri görmek istiyordum. Şoför abi kızmadı, beninle sohbete başladı.
Geçtiğimiz köylerin, kasabaların adlarını söyleyerek bana bilgiler verdi. Yolda beni en çok şaşırtan tarlalara
bıtırak (istenmeyen ot) ekmeleri idi. Şoför abinin o bitkinin bıtırak
olmadığını, pamuk fidanları olduğunu söyleyince ilk defa pamuk bitkisini
tanıdım. Yol boyunca her şey benim için yeniydi. Şaşkınlıktan şaşkınlığa
düşerek şehirdeki konuk olacağımız eve gelince şaşkınlığım belki on kat daha
arttı. Çünkü ev hiç görmediğim kadar büyüktü. Etrafı taş kol duvarı ile
çevrilmiş, dört beş basamak merdivenle ön bahçeye ulaştık. Dışarıdan beton
merdivenle ikinci kata konuk olduk. Kapıdan kocaman bir odaya girdik. Sonradan
koltuk olduğunu öğrendiğim oturulacak sandalyeler odayı doldurmuştu. Yere
kilimden başka bir şey serildiğini, onunda halı olduğunu öğrendim. Hatırlı
kişiler ve yaşlılar koltuklara otururken, ebemin oturduğu koltuğun yanına
iliştim. Yanıma köyün hafif kadını oturdu. Konuklar sırayla bebeği görmek için
çocuk odasına gittiler. Yanlarında getirdikleri köy adetlerine uygun yumurta,
buğday v.s.leri çok süslü beşiğin yanına bırakarak salona geri döndüler.
Hoş beş edilirken hizmetçi ikram tabaklarını dağıtmaya
başladı. İlk defa gördüğüm gazoz şişeni benim biraz uzağıma koydu. Oturduğum
yerden şişeyi almaya çalışırken osurdum. Ebem duymadı ama yanımda yerde oturan
teyze duyduğunu belli eden bakışla beni ayıpladı. Utanç içinde susmasını rica
eden bir bakış gönderdim. O da oralı olmadan konuyu kapattı. Ama ben çok
tedirgindim. Köye dönünceye kadar konu gündeme gelmedi.
Köye döndükten birkaç gün sonra teyze haşhaş yağı çıkartmak
üzere mahalleye geldiğinde suçumu açıklayacağını ima etti. Susması için babamın
dükkanın dışına çıkmasını bekledim. İlk fırsatta iki bisküvi ve lokumdan oluşan
pastırmayı hazırlayıp, gazete parçasına sarıp teyzeye ulaştırdım. Teyze evde
torunun olduğunu söyleyerek istediği ikinci pastırmayı da babamdan gizli
hazırlayıp verdim. İki üç güne bir teyzeye rüşvet vermeye devam ettim ettim... Babama, çaktırmadan yine pastırma
hazırlarken ”yakaladım.” “Pastırmayı
niye gizli gizli o teyzeye veriyorsun?” sorusunu ellerimi tutarak ve gözümün
içine bakarak sordu. Babam Başımı öne eğdim, yanıt vermedim. Babam sandalyeye
oturdu, sevecen bir tavırla beni kucağına aldı. Yumuşak bir sesle ”bak oğlum
belli ki bir yanlışın var. Yanlışınla yüzleşmez sen daha büyük yanlışlıklar
yaparsın, tıpkı kendi dükkanından pastırma çalman gibi. Eğer suçunu söyleyip, cezanı çekersen yeni yanlışlıklar yapmak
zorunda kalmazsın” dedi. Ağlayarak olayı anlattım. Babam gülerek, ”yaptığın
istemeden olmuş, ama hoş karşılanmayan bir davranış. Her insan bunu yapabilir.
Ama bu hatanı gizleyeceğim diye af edilmez yanlışlara düştün” diyerek, babamın kucağında
dışarı çıktık. Teyzeye “oğlum suçunu açıkladı. Bundan sonra ondan rüşvet
alamayacaksın” dedi babam. Üzerimden sanki kilolarca yük kalkmış gibi
hafifledim. Hemen arkadaşlarımın yanına özgürce oynamaya gittim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder