29 Ağustos 2017 Salı


                                                          BİR PARKIN ÖYKÜSÜ

Yüzlerce yıl savaşa savaşa topraklarının büyük bölümünü kayıp etmiş Osmanlı büyük ümitlerle girdiği birinci dünya savaşında; birçok cephede başarılı olmasına karşın müttefikleri yenildiği için, yüz yıllardır hayalini kuran Emperyalist güçler; nihayet amacına ulaşmış. Sevr antlaşması ile Osmanlının son kalan topraklarını da aralarında pay ederek Osmanlı devletine iç Anadolu’da silahsız ve ordusuz olmak koşulu ile küçük bir bölgede yaşamaya mahkûm etmişlerdi…
Ülkesinin insanlarına güveninden başka olanağı olmayan Mustafa Kemal ve arkadaşları kurtuluş savaşı vererek tam bağımsız Türkiye Cumhuriyetini kurarlar. Gençleri savaşlarda artık ölmeyen insanlar, ekonomik savaş dada başarılı olmaya başlayıp, insanca yaşama belirtileri azda olsa yeşermeye başlamıştır…                                                                                                                                                                           Köyün ortasındaki kış ve bahar yağışlarıyla biriken küçük gölettin suyu;  ev yapımında ve sıcakta hayvanların serinlemesini sağlıyordu. Suyun azalması ile bataklığa dönüşen yer: 1938 yılında muhtar Ömer Aycan(koca muhtar) önderliğinde kağnı ve arabalarla imece usulü toprak getirerek şehrini bile kıskandıracak parka dönüştürülür. Parkın ortasında dört yapraklı yoncaya benzeyen, yüz on- yüz yirmi santimetre yüksekliğinde fıskiyeli bir havuz yapılır.                                                                                                                        Havuzda biriken su;  gölet alışkanlığı sürdürülerek ev yapımında ve koyunların yazın serinletilmesinde kullanılması yıllarca yasaklanmasına karşın sürdürülür. Uzun uğraşlar sonunda bu alışkanlıktan vaz geçilir.                                                                                                                                                                                        Parkın zemini; yine imece usulü doğal çayırlar çevreden sökülüp, dördüncü ve beşinci sınıf öğrencilerden de yararlanarak çimenle kaplanır. Köy dışından gelen konukların büyük ilgisini çeker ve yakın çevrede böyle bir güzel park bulunmadığını söylemekten de kendilerini alamazlar.
İlerleyen yıllarda; deş tavan (kır bekçisi) Gök Mehmet’in rast gele yere soktuğu çubuk yıllar ilerledikçe parkın hemen dışında heybetli bir çınar ağacına dönüşür. Bu çınar ağacını da içine alacak şekilde park genişletilir, dairesel duvar çevresine çiçeklik yapılarak park daha da güzelleştirilir. Daha sonraki yıllarda dört yapraklı yoncaya benzeyen havuz sökülür üç dört katlı acayip bir havuza dönüştürülür. 
Heybetli çınar ağacının gölgesinde, yemyeşil doğal çayırlar üzerinde, çok sıcak yaz aylarında esen hoyrazın(poyraz) serinliğinde öğleden sonra parkta oturmanın keyfi kelimelerle anlatılamaz. Ancak yaşanarak bu keyif çıkarılabilir.
Yeni iş olanakları yaratılamaması köylünün ana üretimi olan buğday, arpa ve çok kaliteli şaraplık üzümün iyi pazarlanamaması, hayvancılık yapmak isteyen köylülerin ürettiği süt ve etin değerlendirilememesi sonucu sürekli nüfus kayıp ederek Ası çal- Çalkebir- Boğaziçi kasabası, sonunda Baklan ilçesinin bir mahallesi olmak zorunda kalır.                                                                                                          
Büyük şehir belediyesi; önce çamlık parkının bitişiğindeki köyün hafızası olan çeşmeyi ve onun on beş yirmi metre uzunluğundaki beton aharlarını yıkıp( bu aharların önündeki geniş meydanda toplanıp, otlatılmaya götürülen büyük baş hayvanların su içtikleri, otlatılmakdan dönen koyun sürülerinin yakıtıldığı sırada toplanan köylülerin binlerce anılarının olduğu yer) günümüz koşullarına göre çamlık parkı rötuşlanır.                                                                                                                                                                                    
Daha sonra seksen yıldır kış aylarının bitiminden, başlangıcına kadar köylülerin ve konuklarının zevkle oturup çaylarını yudumlayıp, sohbet ettikleri park; günümüz anlayışına uygun bir görünüm kazandırmak için kısmen yıkıldı. Bazı çalışmalar yapıldı, referandumda istenilen sonuç alınamayınca uzun süre mezbelelik halde bırakıldı… Daha sonra yaz ayının ortalarına gelindiğinde, ortasına bir süs havuzu ve çevresine de beton dökülerek parka yeni şekli verildi..
Hem çamlık parkın da hem de belediye parkı da pek çok anıları olan köylüler:  Şu sıcak yaz günlerinde, zemini parke taşı kaplı, tavanı güneşten korunmak için tente ile kapatılmış belediye kahvesinin açık alanında oturup, parkın eski halini düşleyip anılarını birbirlerine anlatarak, yapılan savurganlığı anlamaya çalışmaktadırlar…



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder