KÖYDEKİ
ŞAKALAR
MUSKA
Mehmet Alaca(Tozlu)
kendini derin hoca olarak tarif eder. Resmi cami hocalarını beğenmez ve
arkalarında kılınan namazın geçersiz olduğuna inandığı için onların arkasında
namaz kılmaz… Bakkallık yapar. Boş kaldığı zamanlarda kah dükkanın, içinde kah
dışarıda sürekli dini kitaplar okur. Kendisi ile sohbete gelenlere sık sık
kendi ulama lığından bahsederek sıkmaktadır. Değişik amaçlarla da muska
yazmaktadır.
Köyün
muz iplerinden Yusuf Kayaran (şeriflerin Yusuf) alış veriş yapıp biraz sohbet
etmeye başladığında tozlu, yine kendinin ne kadar derin hoca olduğundan
bahsetmeye başlar… Ona muziplik yapmak için, şu sıkıntısına çare bulmasını ister: “Hocam,
ben yatağa girip gözlerimi kapadığımda karımı göremiyorum.
Tozlu:
“hiç merak etme ben kitapları karıştırır sana uygun bir muska yazarım” der.
Yusuf işlerini olduğunu söyleyip ayrıldığında Tozlu hemen araştırmaya başlar.
Aradan günler geçmesine karşın kitaplarda bir çözüm bulamaz. Onun gibi derin
hoca olan arkadaşı Hacı Ali Yılmaz’a başarısızlığının nedenini sorar.
Hacı Ali; kısa
bir düşünmeden sonra şu yanıtı verir: “sen gözlerin kapalı iken bir şey
görebiliyor musun?”
AVCI
Hüseyin Çakır (çakır Hüseyin) sürekli olarak av yarenliği
açar ve avcılığı ile enteresan olaylar anlatır. Bakkallık yapan Burhan Menteş,
Hüseyin Yağcı, Kamil Selçuk: “Dükkâna gelen Çakır Hüseyin’e Çatalaba yolu
üzerindeki tarlada tilki yuva yapmış, sürekli oralarda dolaşıyor. Köydeki
tavukları yiyecek herhalde” derler. Çakır Hüseyin eve gider dolma tek tüfeğini
(sırımsız) yanına alır tarlaya doğru yol alırken, şakacı gençler peşin
düşerler. Çakır Hüseyin uzaktan tilkiyi gördüğünde onları gürültü yapmamaları
için uyarır. Tarlaya menzil mesafesine kadar yaklaşır tetiğe basar. Hareketsiz
kalan tilkiyi vurduğunu sanan Çakır Hüseyin, tilkinin yanına vardığında
tilkinin günler önce ölmüş olduğunu görür ve oyuna geldiğini anlar. Boş
tüfeğini gençlere doğrulttuğunda gençler gülerek çoktan uzaklaşmışlardı.
AFARİN AMAD
Hatıpların deli Amad (Ahmet)bir bahar günü Hacı Ahmet’lerin
kayısı ağacına çıkmış hem kayısı yemekte hem de bir hoplasam Dedeköy’üne
varsam. Bir hoplasam Çal’a varsam. Oradan bir hoplasam Denizli’ye varsam bana aferin Amad derler mi dediğinde; ağaç altında
bekleyen Hacı Ahmet Aferim Amad
der. Neye uğradığına şaşıran Amad kaçarcasına oradan uzaklaşır. Aylarca kahveye
çıkamaz.
AYAZDA BEKLETME
Köyün cambazı ve çok açık göz olduğunu sürekli dile getiren
Çörçül (Mustafa Hekimoğlu) hayvan alım
satımı için komşu köy Kuyucak’a gider.
Kahvede sohbete başladıklarında yine kendinden bahsetmeye başladığında
köyün hocası buna bir oyun oynamayı düşünür… -Hoca: “kendisinin de çok derin hoca olduğunu, dua ederek istediği
kadını yanına getirebileceğini” söyler. -Çörçül: “İtiraz” eder. Tartışma büyür yüz lirasına bahse girerler. Bir iş için kahveye uğrayan Seyfettin Selçuk; Çörçül’ü kahvehanenin
çatısında görür, ama buna bir mana veremeden kahvehaneye girer. Hoş beş ederken
herkesin gülmekte olduğunu gören Seyfettin önce kendine çeki düzen verir ama
gülüşmeler devam edince: “ bende bir yanlışlık mı varda gülüyorsunuz” der. Hoca
gülmesine arar verir: “sizin açıkgöz ile iddiaya girdik. Dua ederek onu tıpış
tıpış buraya getirebileceğime” der... Onlar sohbete devam ederken Çörçül;
hoyraza(poyraz) karşı ve kışın ortasında ki ayaza dayanamayarak aşağıya iner.
Hem parayı hem de sağlığını kayıp ederek açıkgöz geçinmesinin cezasını çeker.
ALMANYA SEVDASI
1960ların ortalarında herkes Almanya’ya gitmek için can
atmaktadır. Abdulların Kadir’de bunların en isteklisidir. Sık sık postacıya
benim yazım geldi mi diye sorar. Bunun bu heyecanı ile şaka yapmak isteyen
postacı ve bakkal Hasan Eski(ıbış Hasan); daha önceki yurt dışı daveti
gelenlerinkine benzeterek daktiloda işçi bulma kurumundan geliyormuş gibi
yazıyı yazar. Postacı; Postane mührü ile hem yazıyı hem de zarfı mühür
okunmayacak şekilde mühürler... Postacı her zaman mektupları kahvehanelerde dağıtmasına karşın, bu sahte
mektubu Kadir’in evine götürür. Kadir ve ailesi sevice boğulurken, hemen
öküzleri yok pahasına Satışa çıkarır. Bunu duyan Postacı ve Hasan, bunun bir
şaka olduğunu anlatmak için hayli uğraşırlar…
ARKADAŞLARINA SEMER GİYDİRME
Seyfettin Selçuk, Topal Mehmet Ali, Bayram Çakır, Mustafa
Gökçe birlikte Hamdiye (Bozkurt) Pazarına giderler. Seyfettin atla, Bayram ve
Mustafa eşekle, Topal Mehmet Ali yaya olarak giderler. Öncelikli amaçları Topal
Mehmet Ali’ye eşek alacaklardır. Uygun eşek bulamadıkları için dönmek
üzereyken Musaoğlu Mehmet(Mehmet Çelik),
Mustafa’ya haşhaş alımı için başka bir köye gitmeyi önerir. Mustafa eşeğini
Topal Mehmet Ali’ye emanet ederek onlardan ayrılır. Üç
genç henüz sabah yemeği bile yemedikleri için birer somum ekmek(yarım kg.)
alırlar. Daha Hamdiye’den çıkmadan katıksız ekmeği bitirirler. Armut alanına yaklaştıkları sırada Topal
Mehmet Ali’nin bindiği erkek eşek, Bayram’ın gancık(dişi) eşeğine sulandığını
fark eden gençler; bunları çiftleştirmeye karar verirler ve eşeklerin
semerlerini çıkarırlar. Bayram
eşeğinin yularından sıkıca tutar, erkek eşek dişi eşeğin üzerine çıkarken
Bayram çiftleşmeyi daha iyi görmek için eşeğinin yularını bırakır. Gancık eşek
önde erkek eşek arkada onlardan hızla uzaklaşırlar. Seyfettin atıyla eşekleri
yakalamaya giderken onlara da semerleri sırtlarına alarak köye doğru
gelmelerini söyler. Bir zaman sonra eşekler
yakalanmış, semerleri vurulmuş yola devam ederken Seyfettin; sizlere nasıl
semer giydirdim diye arkadaşlarına takılmaya başlar… Köye
yaklaşırken, bu olaydan kimseye bahsetmeyelim. Yoksa köylü bizi tefe koyar!
diye karar alırlar. Aradan günler geçtikçe herkesin kendine göre olayı
anlattığı ortaya çıkar. Üçü bir arada olduğunda ise olayı ballandıra ballandıra
gerçeği anlatılrar.
ÇALINAN TRAKTÖR
Mehmet Ayaz(dayıoğlu) yeni traktör alır. Arkadaşı Hüseyin
Yücedağ ile ovayı dolaşıp evlerine dönecekleri sırada Hüseyin, Mehmet’i evine
yemeğe götürür. Hüseyin’in evinin önüne traktörü park edip henüz yemeğe
başlamamışlardı ki traktörün çalıştırıldığını fark ederler. Dışarıya
çıktıklarında traktör ortada yoktur. Etrafa koşuşurlar, gördükleri her insana
traktörü görüp örmediklerini sorarlar. Herkes ayrı bir tanıklık yapar. Kimi
Bozkurt tarafına fötr şapkalı biri götürdü derken, başka biri ova tarafına
tanımadığım biri götürdü der. Tüm köylü traktörü ararken karakola da haber
verilir. Orası da komşu karakollarla irtibata geçerek hırsızı yakalamaya
uğraşmaktadırlar… Olaydan hiç haberi olmayan Ömer Aydoğmuş kahvede herkesin telaşını
görünce şaşırır. Çünkü traktör Küçük Mıstanların evinin önündedir. Herkes oraya
gittiğinde ev sahibi Yaşar; gayet pişkin gülerek şaka yaptığını söyler… Traktörü bulan Dayıoğlu sevinemez. Karakola
ne diyeceğini düşünmeye başlar…
ANA MİDEMDE
Dayıoğlu(Mehmet Ayaz) arkadaşları ile bir evde kafaları
çekmektedirler. Arkadaşlarının gazına gelir. Gider evlerindeki kümeste bibiyi
(hindi) meze yapmak için arkadaşlarının
bulunduğu eve getirir. Gece geç saatlere kadar demlenip eve geldiğinde hayli
sarhoştur. Kimseye görünmeden yatağa girer ve uyur. Sabahın hayli ilerleyen saatlerinde anası,
bibinin birinin yok olduğunu fark eder. etrafı araştırır bulamaz. Ana, hala
uyuyan oğluna seslenir. “oğlum bibinin biri yok etrafı aradım bulamadım, diğer
mahalleleri aramama yardım et” der. Mehmet yarı ayılmış vaziyette anasına şu yanıtı verir: “ana bibi
midemde.”
ÇOBAN BAĞI YİDİRMİŞ
Fuat Aydoğmuş önceden hazırladığı tarlaya bağ fidanlarını
diker. Akşam, üzerine kar yağar. Fidanlar için olumlu gelişmedir. Kar yağdığı
için o gün kıra gidilmez. Bağ fidanlarını dikmesine yardım eden Niyazi Göcen
ile kahvede domino oynamaktadır. Daha sonra masaya gelen arkadaşları onların
oyunu bitirmesini beklemektedirler. Çünkü dörtlü olarak domino oynayacaklardır.
O sırada Osman Güneş masaya gelir. Ve sevinçle “Fuat abi ne güzel oldu dün geç
saatlere kadar çalışıp, bağ dikim işini bitirdik, akşamda kar yağdı.” der.
Fuat: “ çok güzel oldu ama çoban bağı yedirmiş.” Der demez Osman galiz bir küfür ederek “hangi
çoban?” diye sorduğunda masadakiler
gülmekten kırılır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder